Gece Yarд±sд± Kгјtгјphanesi Oku -

Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü. Bu kez daha ince bir kitaba uzandı: "Kasabada Yaşayan Elif". Kitaba adım atar atmaz kendini deniz kenarında küçük, huzurlu bir kafede çalışırken buldu. Sabahları martı sesleriyle uyanıyor, sakin bir hayat sürüyordu. Ancak bu sefer de içindeki o büyük potansiyeli gerçekleştirememiş olmanın verdiği hafif ama amansız bir pişmanlık sızısı hissetti.

Gece yarısı kütüphanesi kavramı Matt Haig’in ünlü romanından ilham alan ve yaşam ile ölüm arasındaki o büyülü eşikte geçen derin bir hikayedir. İşte bu atmosferi yansıtan özgün bir öykü: Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku

Gözlerini tekrar kapattı ve fısıldadı: "Ben kendi kitabımı kendim yazmak istiyorum." Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü

Elif titreyen ellerini raflarda gezdirdi. Sırtında "Müzisyen Elif" yazan kalın bir cilde dokundu. Kitabı açtığı anda kendini binlerce kişinin adını haykırdığı devasa bir konser sahnesinde buldu. Spot ışıkları gözünü alıyordu. Evet, lisede müziği bırakmasaydı sahip olacağı hayat tam olarak buydu. Ama kulise geçtiğinde hissettiği şey büyük bir yalnızlıktı. Alkışlar dindiğinde etrafında güvenebileceği tek bir insan bile yoktu. İşte bu atmosferi yansıtan özgün bir öykü: Gözlerini

Saat tam gece yarısını gösterdiğinde Elif kendini ne kütüphanede ne de kendi odasında buldu. Gözlerini açtığında sonsuzluğa uzanan devasa ahşap rafların arasında duruyordu. Havada eski kağıt, toz ve hafif bir lavanta kokusu vardı. Burası Gece Yarısı Kütüphanesi’ydi; yaşanmamış hayatların, verilen ve verilmeyen kararların kütüphanesi.